Connect with us

Polski koń szla­chet­ny pół­krwi

Hodowla

Polski koń szla­chet­ny pół­krwi

Ryszard Pikuła, Janusz Bobik

Narastające w Polsce zapo­trze­bo­wa­nie na konie wierz­cho­we o wyso­kich pre­dys­po­zy­cjach spor­to­wych, przy­dat­nych do róż­nych dys­cy­plin jeź­dziec­twa, w okre­sie, kie­dy hodo­wa­ne konie pół­krwi były w typie koni wszech­stron­nie użyt­ko­wym było pod­sta­wo­wą przy­czy­na pod­ję­cia się przez wybra­ne stad­ni­ny pra­cy hodow­la­nej nad wytwo­rze­niem nowej rasy koni.

kl. Chwała sp

Początkowo koń szla­chet­ny pół­krwi powstał na bazie kla­czy wiel­ko­pol­skich i mało­pol­skich, któ­re były krzy­żo­wa­ne ogie­ra­mi hano­wer­ski­mi. Szczególną rolę w kształ­to­wa­niu koni tej rasy ode­gra­ła SK Nowielice, w któ­rej w okre­sie powo­jen­nym hodo­wa­no konia zachod­nio­po­mor­skie­go tzw. „gry­fa”. Był to typ konia masyw­ne­go, kali­bro­we­go, posia­da­ją­ce­go w swo­im rodo­wo­dzie w dużej mie­rze krew hano­wer­ską, a czę­ścio­wo wschod­nio­pru­ską. Po likwi­da­cji tej hodow­li w Nowielicach w 1962 roku cześć kla­czy „gry­fek” prze­szła do SK Moszna, gdzie rów­nież sta­ły się zało­ży­ciel­ka­mi dzia­łu hodow­li koni spor­to­wych. W 1971 roku ponow­nie zosta­ła ofi­cjal­nie reak­ty­wo­wa­na hodow­la koni spor­to­wych w SK Nowielice. W tym celu powró­co­no do pier­wot­nej kon­cep­cji hodow­la­nej, czy­li pro­duk­cji koni spor­to­wych z wyko­rzy­sta­niem kla­czy w typie „gry­fa” oraz wiel­ko­pol­skich, peł­nej krwi angiel­skiej i anglo­arab­skich posia­da­ją­cych „spor­to­we rodo­wo­dy”. Dla ujed­no­li­ce­nia pogło­wia uży­to ogie­rów hano­wer­skich i peł­nej krwi angiel­skiej. Podobny cel, czy­li pro­duk­cja koni spor­to­wych z wyko­rzy­sta­niem krzy­żo­wań mię­dzy­ra­so­wych, oprócz Nowielic i Moszny, został w poło­wie lat 70-tych posta­wio­ny rów­nież przed SK Iwno, Nowa Wioska i Kadyny, a w póź­niej­szym okre­sie SK Posadowo, Racot, Prudnik, Ochaby, Walewice czy Kalników. W stad­ni­nach tych hodow­la koni szla­chet­nych pół­krwi była kon­ty­nu­owa­na jako dział wio­dą­cy bądź uzu­peł­nia­ją­cy. W pierw­szym okre­sie two­rze­nia rasy naj­bar­dziej zasłu­ży­ły się ogie­ry hano­wer­skie, mię­dzy inny­mi Feiertraum, Saturn, Dido, Genius.

Zaistniała sytu­acja wymu­si­ła koniecz­ność stwo­rze­nia dla nowo powsta­łej rasy i hodo­wa­nych koni w typie współ­cze­sne­go konia wierz­cho­we­go, odręb­nej od dotych­cza­so­wych, księ­gi stad­nej. Do powsta­łej w 1977 roku Księgi Stadnej koni szla­chet­nych pół­krwi wpi­sa­no ogie­ry i kla­cze pocho­dzą­ce z krzy­żo­wa­nia koni ras szla­chet­nych, któ­re pod wzglę­dem pocho­dze­nia nie odpo­wia­da­ły warun­kom wpi­su do pro­wa­dzo­nych rodzi­mych ksiąg koni pół­krwi tj. mało­pol­skiej, wiel­ko­pol­skiej i ślą­skiej.

Jest to frag­ment arty­ku­łu, aby prze­czy­tać peł­ny tekst zapra­sza­my do zaku­pu kwar­tal­ni­ka „Hodowca i Jeździec” Rok III nr 2 (7) 2005.
Pismo dostęp­ne jest w Okręgowych / Wojewódzkich Związkach Hodowców Koni, Biurze PZHK, za pośred­nic­twem pre­nu­me­ra­ty oraz w wybra­nych skle­pach jeź­dziec­kich.

Continue Reading
Zapoznaj się także

Więcej w Hodowla

Na górę