Connect with us

Hodowca i Jeździec

Wystawy - sprze­da­że ogie­rów zim­no­krwi­stych w 2006 roku

Hodowla

Wystawy - sprze­da­że ogie­rów zim­no­krwi­stych w 2006 roku

Wiesław Niewiński, Wojciech Ganowicz

Okręgowe związ­ki hodow­ców koni, na któ­rych tere­nie utrzy­my­wa­ne są konie zim­no­krwi­ste, zor­ga­ni­zo­wa­ły w bie­żą­cym roku 10 wystaw - sprze­da­ży ogie­rów. Ten rok jest ostat­nim, w któ­rym przy­zna­wa­na jest dota­cja z Funduszu Postępu Biologicznego do zaku­pu mło­dych ogie­rów na punk­ty kopu­la­cyj­ne. Były to więc ostat­nie aukcje orga­ni­zo­wa­ne na sta­rych, obo­wią­zu­ją­cych od dzie­się­cio­le­ci zasa­dach. Od przy­szłe­go roku nie będzie dota­cji na mło­de ogie­ry i zasa­dy orga­ni­za­cji aukcji będą musia­ły ulec zmianom.

Należy zatem pod­jąć dys­ku­sję, zasta­no­wić się i wypro­mo­wać nową for­mu­łę han­dlu ogie­ra­mi zim­no­krwi­sty­mi prze­zna­czo­ny­mi do roz­ro­du. Wstępna dys­ku­sja na forum Komisji Księgi Stadnej już się odby­ła. Członkowie tej Komisji są skłon­ni wystą­pić do zarzą­du PZHK z pro­po­zy­cją, aby wszyst­kie ogie­ry zm kwa­li­fi­ko­wa­ne do roz­ro­du były oce­nia­ne publicz­nie na więk­szych lub mniej­szych wysta­wach, przez co naj­mniej 3-oso­bo­we komi­sje zło­żo­ne ze znaw­ców koni tej rasy. Zatem zaist­nie­je koniecz­ność orga­ni­zo­wa­nia w czę­ści związ­ków, oprócz jed­nej głów­nej aukcji, dodat­ko­wo jed­nej lub dwóch mniejszych.

Do Polski spro­wa­dza się ostat­nio coraz wię­cej ogie­rów impor­to­wa­nych z róż­nych państw. Jakość tych koni jest zróż­ni­co­wa­na. Pilnym więc zada­niem jest pod­wyż­sze­nie kry­te­riów kwa­li­fi­ku­ją­cych te ogie­ry do uży­cia w pol­skiej hodow­li. Jest to tak­że zada­nie dla Komisji Księgi Stadnej.

W bie­żą­cym roku wpro­wa­dzo­no nowe zasa­dy boni­ta­cji, pozwa­la­ją­ce na szer­sze wyko­rzy­sta­nie dotych­cza­so­wej ska­li ocen. Spowodowało to, że kil­ka­na­ście naj­lep­szych ogie­rów oce­nio­no wyżej niż poprzed­nio. Pojawiła się gru­pa naj­lep­szych ogie­rów z oce­ną 85-86 punk­tów, cze­go w poprzed­nich latach nie było.

Pierwszą z aukcji, któ­rą chce­my tu przed­sta­wić, jest 50. Jubileuszowa Wystawa - Sprzedaż Ogierów w Mońkach, zor­ga­ni­zo­wa­na przez Wojewódzki Związek Hodowców Koni w Białymstoku. Wystawa ta mia­ła bar­dzo uro­czy­sty cha­rak­ter. Komisja roz­po­czę­ła pra­cę już o godzi­nie 9 na nowym, znacz­nie powięk­szo­nym i dobrze przy­go­to­wa­nym rin­gu. W kata­lo­gu zna­la­zły się 62 ogie­ry, do oce­ny przed­sta­wio­no 54 ogie­ry, w tym 2 impor­to­wa­ne ze Szwecji i Belgii. Stawka ogie­rów, jak zwy­kle w Mońkach, była bar­dzo wyrów­na­na i bar­dzo dobra, o czym świad­czy boni­ta­cja prze­pro­wa­dzo­na zgod­nie z nowy­mi zasa­da­mi. O jako­ści ogie­rów świad­czą ich oce­ny: 12 ogie­rów mia­ło oce­nę 83 i wię­cej punk­tów, 21 skoń­czy­ło wysta­wę z oce­ną 81 i 82 punk­ty, a zale­d­wie 3 zosta­ły oce­nio­ne na 78 punktów.

Średnie wymia­ry całej staw­ki to: 160,3-222-27,1 cm, boni­ta­cja 81,2 pkt, 10 naj­lep­szych 83,4 pkt.

Historycznym, bo 50. czem­pio­nem wysta­wy został bez­dy­sku­syj­nie kasz­ta­no­wa­ty 2023 GBł FLOKS, o wymia­rach 162-230-27,5 cm, po 1873 Bajor (Vilör - Baja) od kla­czy 3093 GBł Frezja (Rulon - Fany). Hodowcą i wła­ści­cie­lem Floksa jest Krzysztof Kobyliński z Białegostoku. Ogier zbu­do­wa­ny bar­dzo pro­por­cjo­nal­nie, har­mo­nij­nie, na bar­dzo dobrych suchych nogach, świet­nie rusza­ją­cy się, z dosko­na­ły­mi kopy­ta­mi. Za typ otrzy­mał naj­wyż­szą notę 15 pkt. W jego rodo­wo­dzie znaj­dzie­my zarów­no Vilöra, jak i Rolltana, dwa bar­dzo zasłu­żo­ne w hodow­li koni na Podlasiu arde­ny ze Szwecji. Ogier został wspa­nia­le przy­go­to­wa­ny do wysta­wy pod wzglę­dem pie­lę­gna­cji i pre­zen­ta­cji przez trzy poko­le­nia panów Kobylińskich: Wacława, Krzysztofa i naj­młod­sze­go Piotra.

Dalszy wybór był coraz trud­niej­szy. Z 11 ogie­rów z boni­ta­cją 83 i 84 pkt. trze­ba było wybrać 2 wice­czem­pio­ny. Dyskusja była dłu­ga i osta­tecz­nie tytuł rów­no­rzęd­ne­go wice­czem­pio­na uzy­ska­ły ogie­ry: TASAK i BŁYSK z oce­ną 84 pkt. Pozostałe 9 ogie­rów otrzy­ma­ło rów­no­rzęd­ną czwar­tą loka­tę. Ogier 1994 GBł Błysk, gnia­dy, o wym. 160-225-28,0 cm, po ogie­rze 1507 GBł Zorzo (Parus − Zadra) od kla­czy 3403 GBł Belgia (Ryl - Bobra). Hodowcą i wła­ści­cie­lem ogie­ra jest Jan Janucik z Chilmonów. To ogier w dosko­na­łym typie (15 pkt.), dobrze zwią­za­ny, z popraw­ny­mi koń­czy­na­mi, o dobrym ruchu. W rodo­wo­dzie ze stro­ny mat­ki znaj­dzie­my Rolltana, ze stro­ny ojca Parusa po Etrusker. Ogier 2045 GBł Tasak, kasz­ta­no­wa­ty, o wym. 163-225-27,0 cm po ogie­rze Ryl (Roter - Wezura) od kla­czy 2261 GBł Tyrada (Tyran − Fiesta). To pięk­ny ogier, z nie­co dłu­gą kło­dą, na bar­dzo dobrym suchym spo­dzie, o dosko­na­łym ruchu. W rodo­wo­dzie ze stro­ny ojca znów Rolltan, ze stro­ny mat­ki sta­ry sokól­ski rodo­wód. Hodowcą i wła­ści­cie­lem ogie­ra jest Ryszard Zajkowski z Choroszczy.

Trudno w nie­wiel­kim arty­ku­le opi­sać dokład­nie 10 zaj­mu­ją­cych czwar­ta loka­tę ogie­rów. Można o nich powie­dzieć, że wszyst­kie były w dosko­na­łym typie pol­skie­go konia zim­no­krwi­ste­go, śred­nie­go wzro­stu, har­mo­nij­ne, z dobrym ruchem. Oczywiście u każ­de­go konia moż­na dopa­trzeć się man­ka­men­tów, ale cała staw­ka ogie­rów zapre­zen­to­wa­nych w Mońkach była wyrów­na­na, a te naj­lep­sze to wzór, do jakie­go powin­ni dążyć pol­scy hodow­cy. Widać tu kon­se­kwent­ną pra­cę kie­row­ni­ków Białostockiego Związku Hodowców Koni, począw­szy od Bolesława Stawińskiego w latach 1958-1969, przez Konstantego Szuka kie­ru­ją­ce­go hodow­lą do 1995 roku, do Wiesława Niwińskiego czu­wa­ją­ce­go nad jako­ścią koni zim­no­krwi­stych na Podlasiu od 1995 r.

Jest to frag­ment arty­ku­łu, aby prze­czy­tać peł­ny tekst zapra­sza­my do zaku­pu kwar­tal­ni­ka „Hodowca i Jeździec” Rok IV nr 4 (11) 2006.
Pismo dostęp­ne jest w Okręgowych / Wojewódzkich Związkach Hodowców Koni, Biurze PZHK, za pośred­nic­twem pre­nu­me­ra­ty oraz w wybra­nych skle­pach jeź­dziec­kich.

Więcej w Hodowla

Na górę