Connect with us

Wartość użyt­ko­wa i hodow­la­na koni zare­je­stro­wa­nych w Związku Trakeńskim w Polsce z uwzględ­nie­niem ich przy­na­leż­no­ści do rodzin żeń­skich, cz 1. Rodziny wschod­nio­pru­skie

Hodowla

Wartość użyt­ko­wa i hodow­la­na koni zare­je­stro­wa­nych w Związku Trakeńskim w Polsce z uwzględ­nie­niem ich przy­na­leż­no­ści do rodzin żeń­skich, cz 1. Rodziny wschod­nio­pru­skie

Janusz Wejer

Określenie war­to­ści użyt­ko­wej i hodow­la­nej koni, a tak­że zna­jo­mość ich pocho­dze­nia, przy­na­leż­no­ści do rodzi­ny żeń­skiej, czy rodu męskie­go odgry­wa w hodow­li koni zna­czą­cą rolę w pro­ce­sie dobo­ru par do roz­ro­du. Jednym ze źró­deł, na pod­sta­wie któ­rych doko­nu­je się sza­co­wa­nia war­to­ści hodow­la­nej zwie­rząt, jest zna­jo­mość war­to­ści użyt­ko­wej i hodow­la­nej osob­ni­ka, ale tak­że i osob­ni­ków z nim spo­krew­nio­nych.
Niniejszy arty­kuł poświę­co­ny jest ana­li­zie war­to­ści użyt­ko­wej i hodow­la­nej koni wiel­ko­pol­skich o pocho­dze­niu tra­keń­skim, wschod­nio­pru­skim i tra­keń­skich wyho­do­wa­nych w Polsce. Konie te sta­no­wią wiel­ką war­tość ze wzglę­du na swo­je pocho­dze­nie, geno­typ i osią­ga­ne wyni­ki w spo­rcie. Lektura tego arty­ku­łu wyka­że, że w wie­lu przy­pad­kach o suk­ce­sach pol­skie­go jeź­dziec­twa sta­no­wi­ły konie wiel­ko­pol­skie o korze­niach tra­keń­skich czy wschod­nio­pru­skich. W arty­ku­le przed­sta­wio­ne zosta­ły osią­gnię­cia spor­to­we i hodow­la­ne koni nale­żą­cych do rodzin żeń­skich obec­nie kul­ty­wo­wa­nych w stad­ni­nach nale­żą­cych do człon­ków Związku Trakeńskiego w Polsce.
Podczas cha­rak­te­ry­sty­ki rodzin zasto­so­wa­no zasa­dę sto­so­wa­ną w Związku Trakeńskim, iż zało­ży­ciel­ką rodzi­ny była pierw­sza klacz uży­ta w hodow­li koni tej rasy po II woj­nie świa­to­wej. Przed nazwą zało­ży­ciel­ki rodzi­ny umiesz­czo­no dodat­ko­wo lite­rę ozna­cza­ją­cą pocho­dze­nie kla­czy i tak lite­rą: T - ozna­czo­ne zosta­ły rodzi­ny zało­żo­ne przez kla­cze o pocho­dze­niu tra­keń­skim, O - wschod­nio­pru­skim, E - zało­ży­ciel­ką rodzi­ny była klacz peł­nej krwi angiel­skiej. W niniej­szym arty­ku­le scha­rak­te­ry­zo­wa­ne zosta­ną rodzi­ny zało­żo­ne przez kla­cze wschod­nio­pru­skie, nato­miast w kolej­nej czę­ści przez kla­cze tra­keń­skie i peł­nej krwi angiel­skiej.

Rodzina O - Ara ur. 1944

Rodziną licz­nie repre­zen­to­wa­ną w Związku Trakeńskim w Polsce jest rodzi­na kla­czy O - Ary. Należąca do tej rodzi­ny klacz Alpeja trak. (po Apogej od Alga po Dzięgiel) ur. w 2005 roku, zosta­ła dwu­krot­nie nagro­dzo­na tytu­ła­mi czem­pion­ki w swo­jej kate­go­rii wie­ko­wej pod­czas Krajowych Czempionatów Konia Trakeńskiego w roku 2005 i 2006.
Z rodzi­ny tej pocho­dzi­ło wie­le cen­nych koni hodow­la­nych, a tak­że spor­to­wych w tym: Astrahań (po Harbin od Arteria po Akcjonariusz) i Aretit (po Doliniarz od Arteria po Akcjonariusz). Oba konie zosta­ły bar­dzo wyso­ko skla­sy­fi­ko­wa­ne w „Rankingu hodow­la­nym - roz­płod­ni­ki i sport” wyda­nym przez Światową Federację Hodowców Koni Sportowych, odpo­wied­nio na 311 pozy­cji na 1400 sztuk w kon­ku­ren­cji sko­ków przez prze­szko­dy i na 265 pozy­cji wśród koni ujeż­dże­nio­wych (Schilak i Siedlanowski 2005).
Kolejny przed­sta­wi­ciel tej rodzi­ny to Arianin ur.1980 (po Sopran od Arieta po Bard), uczest­nik Mistrzostw Polski i zawo­dów mię­dzy­na­ro­do­wych ran­gi CSIO i CSI, star­tu­ją­cy w kon­kur­sach o wyso­ko­ści prze­szkód do 150 cm (Łojek 1995). Reproduktor ten jest ojcem takich koni jak: Dziurawiec (od Dzięcielina po Karkas), Szamyl (od Szamanka po Karkas), czy kla­czy Garcja (od Garsonka po Karkas), któ­re zosta­ły nagro­dzo­ne meda­la­mi na Krajowych Wystawach Koni Hodowlanych, a tak­że ojcem ogie­ra Makart (od Makia po Karkas) i kla­czy La Rochelle (od Libora po Arak), któ­re zdo­by­ły odpo­wied­nio tytuł czem­pio­na repro­duk­to­rów 2002 i wice­czem­pion­ki kla­czy 2004 pod­czas Krajowych Czempionatów Koni Trakeńskich.
Po Arianinie pocho­dzi sze­reg kla­so­wych koni spor­to­wych bio­rą­cych udział w kon­kur­sach sko­ków przez prze­szko­dy do wyso­ko­ści prze­szkód do 150 cm włącz­nie, takich jak mię­dzy inny­mi: Posejdon (od Promocja po Mapnik), Szkopuł (od Szkuna po Karkas), czy Makart (od Makia po Karkas).
Od kla­czy z rodzi­ny Ary pocho­dzą rów­nież takie konie jak: Arlekin (po Szaser od Arabeska po Deer Leap), Asztor (po Szewron od Arta po Sambór) zdo­byw­ca dru­gie­go miej­sca na Mistrzostwach Polski Młodych Koni w gru­pie koni 5-let­nich w sko­kach 2004, a tak­że Arhus (po Gordon od Artemida po Posesor xx) czem­pion Krajowej Wystawy Koni Hodowlanych w Warszawie. Z rodzi­ny tej wywo­dzi się rów­nież Arbór po Sambór od Ardila po Deer Leap) cenio­ny repro­duk­tor, ojciec kla­czy Chmura (od Chiazma po Aragonit), zdo­byw­czy­ni tytu­łu czem­pion­ki kla­czy pod­czas Krajowego Czempionatu Konia Trakeńskiego w Liskach 2004 (Schilak i Siedlanowski 2005).

Rodzina O - Arizona ur. 1935

Z rodzi­ny Arizony wywo­dzą się 3 konie nagro­dzo­ne tytu­ła­mi wice­czem­pio­nów koni tra­keń­skich: Aragorn, wice­czem­pio­nem ogie­rów rocz­nych (Olsztyn 2005) i Agitacja, wice­czem­pion­ka kla­czy dwu­let­nich (Liski 2004). Oba konie pocho­dzą po ogie­rze Hamlet Go i od kla­czy Agada (po Agar). Kolejną wice­czem­pion­ką kla­czy rocz­nych (Krajowy Czempionat Koni Trakeńskich - Dąbrówka Mała 2006) była Aspera Venti trak., cór­ka Asyrii (po Huk od Agady) i Apogeja, któ­re­go potom­stwo cechu­je się pożą­da­nym typem i dobrą budo­wą (Pietrzak i in. 2004).
Z rodzi­ny Arizony pocho­dzą mię­dzy inny­mi takie konie jak: Aragonit (po Kobryń od Aragonia po Dzięgiel xx), wie­lo­let­ni ogier czo­ło­wy w SK Liski, ojciec wie­lu koni o dużej uro­dzie, dobrym ruchu i sty­lu sko­ków (Kaczmarek 1995), jego pół­brat Arion (po Poprad) uczest­nik wie­lu zawo­dów w sko­kach ran­gi mię­dzy­na­ro­do­wej oraz klacz Akolada (po Dziwisz xx od Aragwa po Haakon), mat­ka ogie­ra czo­ło­we­go Agar (po Mangan) prze­ka­zu­ją­ce­go bar­dzo dobry ruch oraz uzdol­nie­nia sko­ko­we (Chomentowska - Fangrat 1997).

Jest to frag­ment arty­ku­łu, aby prze­czy­tać peł­ny tekst zapra­sza­my do zaku­pu kwar­tal­ni­ka „Hodowca i Jeździec” Rok VI nr 2 (17) 2006.
Pismo dostęp­ne jest w Okręgowych / Wojewódzkich Związkach Hodowców Koni, Biurze PZHK, za pośred­nic­twem pre­nu­me­ra­ty oraz w wybra­nych skle­pach jeź­dziec­kich.

Więcej w Hodowla

Na górę