Connect with us

Spotkanie Światowej Federacji Hodowli Koni Sportowych WBFSH 2007

Reportaż

Spotkanie Światowej Federacji Hodowli Koni Sportowych WBFSH 2007

Dorota Lewczuk

Ostatnie spo­tka­nie WBFSH odby­ło się w dniach 5-8 listo­pad 2007 roku w miej­sco­wo­ści Apeldoorn w Holandii. Pierwszego i ostat­nie­go dnia orga­ni­za­tor spo­tka­nia KWPN zor­ga­ni­zo­wał wyciecz­ki do stad i staj­ni swo­ich hodow­ców. Ponadto doszło tak­że do wie­lo­go­dzin­ne­go posie­dze­nia zarzą­du i komi­te­tów wyko­naw­czych WBFSH.

Pierwszy dzień spo­tka­nia podzie­lo­ny był na część semi­na­ryj­ną prak­tycz­ną - wyjaz­do­wą - oraz teo­re­tycz­ną doty­czą­cą wymia­ny danych pomię­dzy WBFSH i FEI oraz poszu­ki­wa­nia nowych narzę­dzi selek­cyj­nych w kie­run­ku dosko­na­le­nia cech beha­wio­ral­nych. Poranna część teo­re­tycz­na roz­po­czę­ła się powi­ta­niem gości przez dyrek­to­ra KWPN Johana Knaapa oraz prze­wod­ni­czą­ce­go WBFSH Jana Pedersena. Sesji doty­czą­cej wymia­ny danych prze­wod­ni­czył przed­sta­wi­ciel KWPN w WBFSH - Siem Korver. Wymiana danych pomię­dzy WBFSH i FEI przed­sta­wio­na zosta­ła przez przed­sta­wi­cie­la FEI - Catherine de Coulon i Xaviera Guiberta pro­wa­dzą­ce­go pro­jekt wymia­ny danych ze stro­ny WBFSH. Zwracali oni uwa­gę na trud­ną sytu­ację w bazie danych pole­ga­ją­cą na tym, że dane mogą być nie­po­praw­ne, ponie­waż nie­któ­re fede­ra­cje jeź­dziec­kie mogą wysta­wiać nowe pasz­por­ty FEI z bra­ka­mi danych rodo­wo­do­wych, mimo że konie reje­stro­wa­ne są przez związ­ki raso­we. Stwarza to tak­że sytu­ację, w któ­rej FEI może wysta­wiać parę pasz­por­tów jed­ne­mu konio­wi. Efektem tego może być brak moż­li­wo­ści dokład­ne­go okre­śle­nia karie­ry spor­to­wej koni, co może tak­że powo­do­wać błę­dy w ran­kin­gach WBFSH.
Druga cześć sesji poświę­co­na była „selek­cji na cha­rak­ter” i pro­wa­dzo­na przez dyrek­to­ra KWPN Johana Knaapa. Przedstawiono trzy donie­sie­nia zespo­łów badaw­czych z Holandii (dr Kathalijne Visser-Riedstra), Francji (dr Séverine Henry) i Danii (dr Eva Søndergaard). Dr Visser przed­sta­wi­ła swo­ją pra­cę doty­czą­cą oso­bo­wo­ści koni. W tej pra­cy bada­ne były dwa aspek­ty oso­bo­wo­ści koni - reak­tyw­ność emo­cjo­nal­na i reak­tyw­ność pod­czas kon­tak­tu z ludź­mi. Badania wyka­za­ły dużą zmien­ność indy­wi­du­al­ną w obu aspek­tach oso­bo­wo­ści koni. W bada­niach pod­kre­śla­no, że cha­rak­ter oso­bo­wo­ści konia wpły­wa na użyt­ko­wość wierz­chow­ca i współ­pra­cę konia z jeźdź­cem.
Badania fran­cu­skie kon­cen­tro­wa­ły się na roz­wo­ju beha­wio­ral­nym źre­biąt, wpły­wie spo­so­bu wycho­wu źre­ba­ków (pastwi­sko­wy, bok­so­wy), towa­rzy­stwa w cza­sie wycho­wu (mat­ka, inne osob­ni­ki) oraz inte­rak­cji źre­bię­cia z czło­wie­kiem. Potwierdziły ist­nie­nie dużych róż­nic w zacho­wa­niu i emo­cjo­nal­no­ści źre­biąt i wska­za­ły na sta­łość pew­nych zacho­wań w cza­sie. Poszukiwane są tak­że gene­tycz­ne aspek­ty zacho­wa­nia koni.
Badania duń­skie kon­cen­tro­wa­ły się na czyn­ni­kach, któ­re wpły­wa­ją na testy oce­nia­ją­ce tem­pe­ra­ment koni. Autorka defi­nio­wa­ła tem­pe­ra­ment jako róż­ni­ce w zacho­wa­niu pomię­dzy osob­ni­ka­mi, któ­re są pre­zen­to­wa­ne w spo­sób w mia­rę sta­ły pod­czas testo­wa­nia w podob­nych sytu­acjach. Używając tych defi­ni­cji, róż­ni­ce te są roz­wa­ża­ne jako efek­ty gene­tycz­nych i naby­tych cech beha­wio­ral­nych. Podkreślała zna­cze­nie bada­nia wie­ku, w któ­rym cechy te mogą być uzna­ne za sta­łe. Testy sto­so­wa­ne w oce­nie tem­pe­ra­men­tu koni muszą speł­niać wszel­kie kry­te­ria nie­za­wod­no­ści, waż­no­ści i wyko­nal­no­ści. Kryteria te wska­zu­ją, czy wyko­na­ne pomia­ry beha­wio­ru są mia­rą dobrą, real­ną i uży­tecz­ną. Szczególne zna­cze­nie mają testy tem­pe­ra­men­tu, któ­re pogłę­bia­ją wie­dzę o koniach i wyda­ją się być naj­bar­dziej przy­szło­ścio­wy­mi testa­mi oce­ny przy­szłe­go zacho­wa­nia koni.
Popołudniowa sesja poświę­co­na była selek­cji źre­biąt i pro­wa­dzo­na przez Hansa van Tartwijka. Sesja ta pro­wa­dzo­na była w for­mie dys­ku­sji publicz­no­ści z naukow­ca­mi i prak­ty­ka­mi - dr van Weerenem, Corem Loeffenem, Rieke Teegen, Kathalijne Visser i Egbertem Schepem. Przedstawiono zasa­dy eks­te­rie­ro­wej i sko­ko­wej oce­ny źre­biąt na pod­sta­wie poka­zu prak­tycz­ne­go w ręku i w sko­kach luzem. Dyskutowano wyni­ki nauko­we bio­me­cha­ni­ków holen­der­skich (dr van Weeren) i sza­cun­ki kore­la­cji gene­tycz­nych mię­dzy tymi samy­mi cecha­mi źre­biąt i koni doro­słych (Rieke Teegen).

Pierwszy dzień obrad zakoń­czy­ła wizy­ta gości w Stajniach Królewskich, powo­zow­ni i wysta­wie uprzę­ży kró­lew­skich oraz uro­czy­sta kola­cja spon­so­ro­wa­na przez KWPN.
Obrady dnia dru­gie­go roz­po­czy­na­ła naj­waż­niej­sza część spo­tka­nia WBFSH - zgro­ma­dze­nie ogól­ne. Rozpoczęło się ono prze­ka­zem video pre­zy­dent FEI - HRM księż­nicz­ki Hayi i przed­sta­wie­niem roku ubie­głe­go przez pre­zy­den­ta WBFSH - Jana Pedersena. Następnie przed­sta­wio­no spra­woz­da­nia wszyst­kich pię­ciu depar­ta­men­tów WBFSH. Przedstawiono pro­blem cią­gle ręcz­ne­go uzu­peł­nia­nia baz rodo­wo­do­wych koni do ran­kin­gów, co powo­du­je tak­że, że ran­kin­gi ogie­rów nie mogą być pro­wa­dzo­ne przez FEI, ponie­waż bra­ku­je im danych rodo­wo­do­wych. Rankingi ogie­rów pro­wa­dzo­ne będą przez Hanka van Campena. Podkreślono wyda­nie nowej gaze­ty Newsletters, któ­ra w for­mie e-mailio­wej dostar­cza­na była człon­kom WBFSH i mediom. W ramach uni­fi­ka­cji sys­te­mu sędzio­wa­nia pla­no­wa­ne są sesje tre­nin­go­we dla sędziów mię­dzy­na­ro­do­wych czem­pio­na­tów ujeż­dże­nio­wych. Dyskutowana była spra­wa prac gru­py robo­czej Interstallion, któ­rą opu­ści­ły związ­ki nie­miec­kie i holen­der­skie. Głos w tej spra­wie zabrał pre­zy­dent Europejskiej Federacji Zootechnicznej EAAP - Martin Rosset, któ­ry zwra­cał uwa­gę na wie­lo­kie­run­ko­wość pro­ble­mu. Ostatecznie pro­jekt będzie wspie­ra­ny przez księ­gi - bel­gij­ską (BWP), szwedz­ką (SWS), duń­ską (DWB), irlandz­ką (ISH) oraz fran­cu­ską (SF) bez finan­so­we­go wspar­cia WBFSH, jak to było zor­ga­ni­zo­wa­ne do tej pory. Dodatkowo w pla­nie stra­te­gicz­nym WBFSH na lata 2008-12 umiesz­czo­no zapis o wspie­ra­niu przez WBFSH wymia­ny infor­ma­cji doty­czą­cej pro­gra­mów hodow­la­nych. Podstawowe zało­że­nia tego pro­gra­mu to:

  • sty­mu­lo­wa­nie roz­wo­ju hodow­li koni spor­to­wych na świe­cie,
  • koor­dy­na­cja i sty­mu­lo­wa­nie współ­pra­cy pomię­dzy człon­ka­mi ksiąg stad­nych,
  • repre­zen­to­wa­nie wspól­nych mię­dzy­na­ro­do­wych inte­re­sów hodow­li koni spor­to­wych,
  • współ­pra­ca z inny­mi orga­ni­za­cja­mi w celu pro­mo­cji hodow­li koni ogól­nie oraz inte­gra­cji spor­tu i hodow­li,
  • efek­tyw­ność i wydaj­ność orga­ni­za­cji respek­tu­ją­cej dobrą prak­ty­kę finan­so­wą, dobre rzą­dze­nie i dobre zarzą­dza­nie.

Pierwszy rok pla­nu będzie obej­mo­wał zmia­ny w sta­tu­cie doty­czą­ce zasad gło­sow­nia, zasto­so­wa­nia pra­wa euro­pej­skie­go (zamiast obec­nie sto­so­wa­ne­go holen­der­skie­go), obo­wiąz­ków człon­ków, defi­ni­cje człon­ko­stwa sto­wa­rzy­szo­ne­go oraz defi­ni­cje związ­ków.
Raport finan­so­wy WBFSH został przed­sta­wio­ny przez depar­ta­ment finan­so­wy i zatwier­dzo­ny przez zgro­ma­dze­nie. Przedstawiono pro­blem poszu­ki­wa­nia spon­so­ra na pre­zen­to­wa­nie WBFSH na następ­nych igrzy­skach olim­pij­skich. W pla­nach na następ­ny rok zna­la­zły się nastę­pu­ją­ce punk­ty:

  • pla­no­wa­nie czem­pio­na­tów we współ­pra­cy z FEI,
  • usta­no­wie­nie gru­py robo­czej doty­czą­cej usta­wo­daw­stwa euro­pej­skie­go w poro­zu­mie­niu z FEI i orga­ni­za­cją rol­ni­czą COPA,
  • popra­wa komu­ni­ka­cji pomię­dzy księ­ga­mi i FEI,
  • wpro­wa­dze­nie infor­ma­cji hodow­la­nych na listach star­to­wych,
  • spon­so­ring,
  • ogra­ni­zo­wa­nie semi­na­riów doty­czą­cych sędzio­wa­nia z FEI,
  • wymia­na danych o koniach za pomo­cą XML i kon­tak­ty z fede­ra­cja­mi
  • Zawody Młodych Hodowców Koni,
  • utrzy­ma­nie kon­tak­tów z komi­sją koń­ską Europejskiej Federacji Zootechnicznej (EAAP),
  • popra­wa komu­ni­ka­cji,
  • har­mo­ni­za­cja testów EVA (testy na arte­ri­tis), obo­wiąz­ko­wo, że wyja­śnie­nie zależ­no­ści pomię­dzy związ­ka­mi tych samych koni w róż­nych kra­jach,
  • wpro­wa­dze­nie prio­ry­te­tów pla­nu stra­te­gicz­ne­go 2008-12.

Zgodnie ze sta­tu­tem jed­na trze­cia zarzą­du zosta­ła wybra­na ponow­nie, podob­nie jak i wszy­scy człon­ko­wie komi­te­tu kon­tro­lu­ją­ce­go. W roku 2007 na nowych człon­ków zosta­li powo­ła­ni Amerykański Związek Konia Holsztyńskiego, Trakeński Związek w Danii, Międzynarodowa Księga Stadna Koni Sportowych w Australii, Chorwacka Księga Stadna Koni Sportowych. Rozpatrywane ponow­nie będą dwie litew­skie księ­gi koni spor­to­wych, nato­miast odmó­wio­no przy­ję­cia księ­gi koni fry­zyj­skich jako koni nie­bę­dą­cych koń­mi spor­to­wy­mi. W ten spo­sób WBFSH jest orga­ni­za­cją skła­da­ją­cą się obec­nie z 57 peł­nych człon­ków i 4 człon­ków sto­wa­rzy­szo­nych.
Stowarzyszenie mek­sy­kań­skie CCDM przed­sta­wi­ło pro­blem wysta­wia­nia pasz­por­tów ksiąg euro­pej­skich dla źre­biąt uro­dzo­nych w Meksyku. Dyskusja nad tym pro­ble­mem trwa­ła znacz­nie wcze­śniej na zebra­niu zarzą­du - pro­blem ma być roz­wią­za­ny sze­rzej jako zwią­za­ny z pro­ble­mem wybo­ru reje­stra­cji źre­biąt w dowol­nej księ­dze, cze­go hodow­com zabro­nić nie moż­na mimo reje­stra­cji konia na innym kon­ty­nen­cie, niż się uro­dził.
Następne spo­tka­nie WBFSH ma się odbyć we Francji z oka­zji 50-lecia Księgi Selle Français. Ostatnim punk­tem zebra­nia ogól­ne­go było roz­da­nie nagród dla naj­lep­szych ksiąg stad­nych ran­kin­gu 2006/2007. Były nimi - Księga Hanowerska w ujeż­dże­niu, KWPN w sko­kach i Irish Sport Horse w WKKW. Ostatnie pre­zen­ta­cje doty­czy­ły wyda­wa­ne­go Przewodnika Ogierów Sportowych oraz aktyw­no­ści grup mło­dych hodow­ców w Niemczech. Następne zawo­dy mło­dych hodow­ców odbę­dą się w roku obec­nym w Ermelo w Holandii.
Druga przed­po­łu­dnio­wa część skła­da­ła się z gru­po­wych spo­tkań tema­tycz­nych doty­czą­cych testów na arte­ri­tis, pro­ble­mów człon­ków euro­pej­skich i poza­eu­ro­pej­skich fede­ra­cji oraz wymia­ny danych pomię­dzy związ­ka­mi fede­ra­cji. W pod­su­mo­wa­niu dys­ku­sji wszyst­kich grup stwier­dzo­no, że WBFSF zobo­wią­zu­je się do sty­mu­lo­wa­nia euro­pej­skie­go pla­nu labo­ra­to­riów refe­ren­cyj­nych dla EVA w kra­jach człon­kow­skich. W dys­ku­sji grup człon­ków kra­jów euro­pej­skich i poza­eu­ro­pej­skich stwier­dzo­no, że WBFSH wspo­mo­że orga­ni­za­cję trans­fe­ru wie­dzy w cza­sie inspek­cji koni. Postanowiono tak­że, że tema­ty poza­eu­ro­pej­skie będą tema­ty­ką dorocz­nych spo­tkań. Priorytetowym pro­ble­mem do roz­wią­za­nia będzie nato­miast posia­da­nie przez konie dwóch pasz­por­tów oraz orga­ni­za­cja czem­pio­na­tów mło­dych koni poza­eu­ro­pej­skich. Wymiana danych odby­wa się obec­nie pomię­dzy 13 baza­mi danych, z któ­rych 9 jest obec­nych w inter­ne­cie. Międzynarodowa orga­ni­za­cja jeź­dziec­ka wyra­zi­ła goto­wość współ­pra­cy z WBFSH przy wymia­nie danych. Wymiana danych będzie dostęp­na dla wszyst­kich człon­ków WBFSH. Podsumowanie zakoń­czy­ła pre­zen­ta­cja KWPN przed­sta­wio­na przez dyrek­to­ra Johana Knaapa. Historycznie konie KWPN powsta­ły na bazie koni Gerlinderów i Groningen, któ­re były krzy­żo­wa­ne z koń­mi spor­to­wy­mi i w roku 1968 powsta­ła rasa ozna­czo­na jako WPN, któ­ra w roku 1988 prze­kształ­co­na zosta­ła w KWPN. Celem hodow­la­nym jest hodow­la koni spor­to­wych pozio­mu Grand Prix. Cel ten osią­ga­ny jest poprzez otwar­tą poli­ty­kę hodow­la­ną i dolew koni peł­nej krwi, hano­wer­skich, holsz­tyń­skich, sel­le fra­nça­is i innych. Związek dąży do osią­gnię­cia celów poprzez wyso­ką spe­cja­li­za­cję według zasa­dy, że mniej­sza ilość cech, na któ­rą selek­cjo­nu­je­my, pozwa­la na szyb­szy postęp. Selekcja kla­czy sty­mu­lo­wa­na jest poprzez zwią­zek i popar­ta sys­te­mem pre­mio­wa­nia kla­czy i dokład­nej cha­rak­te­ry­sty­ki przy wpi­sie do ksiąg. Selekcja ogie­rów jest obo­wiąz­ko­wa i opar­ta na bar­dzo inten­syw­nym moni­to­rin­gu wete­ry­na­ryj­nym i użyt­ko­wym zarów­no samych ogie­rów, jak i ich potom­stwa. Duża popu­la­cja koni umoż­li­wia ostrą selek­cję ogie­rów. Na 13 000 uro­dzo­nych źre­biąt, 800 ogie­rów prze­cho­dzi pierw­szą selek­cję, 70 idzie na pró­bę dziel­no­ści i 25 jest po niej uzna­wa­nych. Po oce­nie ogie­rów na pod­sta­wie potom­stwa z 6,5 tysią­ca ogier­ków uro­dzo­nych 15 doro­słych ogie­rów utrzy­mu­je swo­ją licen­cję. Ocena potom­stwa doko­ny­wa­na jest na pod­sta­wie war­to­ści hodow­la­nych osza­co­wa­nych na pod­sta­wie budo­wy potom­stwa w wie­ku 3 lat, budo­wy potom­stwa i użyt­ko­wo­ści potom­stwa w wie­ku 7 lat i użyt­ko­wo­ści potom­stwa w wie­ku 11 lat. Przy każ­dym eta­pie oce­ny ogier może być utrzy­ma­ny lub wyco­fa­ny. Selekcja ogie­rów w kie­run­ku reduk­cji przy­pad­ków oste­ochon­dro­zy w popu­la­cji pro­wa­dzo­na jest od 1987 roku.

Po obra­dach WBSFH uczest­ni­cy spo­tka­nia prze­wie­zie­ni zosta­li na trze­cią ostat­nią część semi­na­rium poświę­co­ne­go narzę­dziom selek­cyj­nym pt. „Próby dziel­no­ści” do Zakładu Treningowego w Ermelo. Sesja ta pro­wa­dzo­na była przez Ine van Deurzen, któ­ra przed­sta­wia­ła poka­zy­wa­ne konie oraz pro­wa­dzi­ła dys­ku­sje na temat orga­ni­za­cji prób dziel­no­ści, w któ­rych uczest­ni­czy­li: Johan Knaap, Bart Ducro, Cees de Feijter, Arie Hamoen, Frenk Jespers, Daan Nanning, Dave Maarse, Patrick v.d. Meer. Omawiane były głów­ne zasa­dy testów dziel­no­ści ogie­rów oraz pre­zen­to­wa­no konie znaj­du­ją­ce się w zakła­dzie. Wszystkie ogie­ry KWPN muszą prze­cho­dzić testy w Ermelo. Podstawowym testem jest test 70-dnio­wy, nato­miast konie spraw­dzo­ne w innych kra­jach muszą prze­cho­dzić test trwa­ją­cy od 21 do 50 dni, lub 5 dnio­wy test okre­śla­ją­cy tyl­ko cechy cha­rak­te­ru, o ile posia­da­ją wyso­kie wyni­ki w spo­rcie. Na testach pod­sta­wo­wych konie sko­ko­we oce­nia­ne są tyl­ko w cechach sko­ko­wych, podob­nie jak ujeż­dże­nio­we tyl­ko w ujeż­dże­nio­wych. Maksymalna ska­la ocen wyno­si 100 punk­tów, oce­ną zali­cza­ją­cą test jest 75 punk­tów. Omawiano zasa­dy pra­cy z koń­mi, prze­pro­wa­dza­nie prób oraz wyko­rzy­sta­nie wyni­ków testów w sza­co­wa­niu war­to­ści hodow­la­nej koni. Pokazem w Ermelo zakoń­czo­no ofi­cjal­ne spo­tka­nie WBFSH. Ostatniego dnia odby­ły się wyjaz­dy, któ­rych orga­ni­za­cja razem z pozo­sta­ły­mi ele­men­ta­mi spo­tka­nia zosta­ła w Breeding News uzna­na za naj­lep­szą orga­ni­za­cję spo­tka­nia WBFSH.

Więcej w Reportaż

Na górę