Connect with us

Rok IX Nr 3 (30) Lato 2011

Octu, musz­tar­dy i koni dość

W arty­ku­le „Stada Ogierów – prze­ży­tek czy wyzwa­nie”, zamiesz­czo­nym w nr. 1 (24) „HiJ”. z 2010 r., mgr Władysław Byszewski przed­sta­wił powo­jen­ną histo­rię stad ogie­rów i stad­nin koni oraz rolę, jaką mia­ły i mają do ode­gra­nia.
Pisał tak­że o poważ­nym zagro­że­niu dla ich dal­sze­go ist­nie­nia, a tym samym kon­se­kwen­cjach dla przy­szłe­go funk­cjo­no­wa­nia kra­jo­wej hodow­li koni. Bił na alarm…
Minęło od tam­te­go cza­su ponad pół­to­ra roku i sytu­acja nie tyl­ko nie ule­gła popra­wie, ale wręcz prze­ciw­nie – dra­stycz­nie się pogor­szy­ła. Zgoda – w obec­nej sytu­acji gospo­dar­czej Polski hodow­la koni w sek­to­rze pań­stwo­wym powin­na ulec reduk­cji i restruk­tu­ry­za­cji, a jej cię­żar prze­rzu­co­ny na bar­ki świa­tłych hodow­ców pry­wat­nych. Niemniej zasad­ni­czy kie­ru­nek nadal musi być wyty­cza­ny przez jed­nost­ki pań­stwo­we, bowiem tyl­ko pań­stwo gwa­ran­tu­je dłu­go­fa­lo­wą, nie­za­leż­ną, kon­se­kwent­ną poli­ty­kę postę­pu bio­lo­gicz­ne­go i sta­bil­ną egzy­sten­cję powo­ła­nych do tego celu pod­mio­tów.
Plan ten naj­pro­ściej reali­zo­wać za pomo­cą wybra­nych SO (ich licz­ba pozo­sta­je przed­mio­tem dys­ku­sji) przez roz­miesz­cza­nie w tere­nie wła­ści­wych repro­duk­to­rów – naj­lep­sze­go mate­ria­łu gene­tycz­ne­go. Tak to rozu­mie­ją nasi zachod­ni sąsie­dzi, utrzy­mu­jąc nie­zbęd­ną infra­struk­tu­rę pań­stwo­wą, mimo dosko­na­le zor­ga­ni­zo­wa­nej i sto­ją­cej na bar­dzo wyso­kim pozio­mie hodow­li sek­to­ra pry­wat­ne­go. Tymczasem z praw­dzi­wym nie­po­ko­jem obser­wu­je­my postę­pu­ją­cy roz­pad, jesz­cze nie­daw­no tak przy­zwo­icie pro­spe­ru­ją­cej, pań­stwo­wej hodow­li koni oraz stop­nio­wą utra­tę jej cen­ne­go mate­ria­łu zaro­do­we­go. Z wyka­zu stra­te­gicz­nych spół­ek hodow­li roślin i zwie­rząt, okre­ślo­ne­go roz­po­rzą­dze­niem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, spa­da­ją kolej­ne SO i SK, żeby w cią­gu dwóch tygo­dni tra­fić do zaso­bów Ministra Skarbu, a następ­nie wejść na „nową” ścież­kę zago­spo­da­ro­wa­nia – lek­ko­myśl­nej, bo dale­kiej od dobrze poję­te­go inte­re­su pań­stwo­we­go, pry­wa­ty­za­cji. Lecz nic w tym dziw­ne­go, sko­ro nie­któ­rzy decy­den­ci ran­gi mini­ste­rial­nej uwa­ża­ją, iż octu, musz­tar­dy i koni mamy w Polsce za dużo…
Ten los podzie­li­ło sprze­da­ne wio­sną SO Bogusławice. W dro­dze prze­tar­gu sta­ło się pry­wat­ną wła­sno­ścią wraz z czę­ścią zie­mi (16 ha), sto­ją­cy­mi na niej budyn­ka­mi (5 sta­jen, czę­ścio­wo odświe­żo­ny pałac, dom biu­ro­wo-miesz­kal­ny, wyre­mon­to­wa­na kry­ta ujeż­dżal­nia, ponad­to sta­dion hipicz­ny z przy­le­głym tere­nem tre­nin­go­wym) oraz z pokaź­ną licz­bą ogie­rów, któ­rych war­tość (jak np. Imequyla – ok. 300 tys. euro) sta­no­wi lwią część sumy (mowa była o ok. 2 mln 400 tys. zł) uzy­ska­nej ze sprze­da­ży tego obiek­tu. Pytanie więc – gdzie tu sens i logi­ka, gdzie dobry inte­res dla budże­tu pań­stwa pol­skie­go i dba­łość o mie­nie publicz­ne?
Ale sko­ro mamy za dużo…
Następne być może zagro­żo­ne obiek­ty to Białka, Kozienice, Liski, Nowielice, Ochaby itd. Niektóre z nich połą­czo­no z sil­ny­mi eko­no­micz­nie ośrod­ka­mi pro­duk­cji rol­no-hodow­la­nej. Jest to jed­nak roz­wią­za­nie pro­wi­zo­rycz­ne, gdyż inte­re­sy stad nie idą w parze z inte­re­sa­mi tych przed­się­biorstw, więc raczej prę­dzej niż póź­niej sta­da są trak­to­wa­ne jak nie­chcia­ne dziec­ko i w wypad­ku ewen­tu­al­nych kło­po­tów finan­so­wych dane­go ośrod­ka reali­zo­wa­ny jest sce­na­riusz likwi­da­cji – patrz stu­dium przy­pad­ku Dobrzyniewo i SO Biały Bór.
Problem ów zdo­ła­li roz­wi­kłać Niemcy – utrzy­mu­ją 12 lan­do­wych stad. Potrafili zna­leźć spo­sób na wyko­rzy­sta­nie fun­du­szy unij­nych. Należy z sza­cun­kiem stwier­dzić, że na przy­kład SO w Neustadt dzi­siaj roz­kwi­ta i pro­mie­niu­je aktyw­no­ścią.
Trudno uwie­rzyć, aby w Polsce nie moż­na było opra­co­wać i wdro­żyć podob­ne­go pla­nu reor­ga­ni­za­cji dla wska­za­nych SO.
Potrzebna jest jed­nak ogól­na akcep­ta­cja i wola zała­twie­nia tej spra­wy. Czy i kie­dy ją znaj­dzie­my?

Redaktor Naczelny
Michał Wierusz-Kowalski

W nume­rze:

  • Reprint - „Jeździec i Hodowca”, 1936
  • WYWIAD
    • Eksmisji nie będzie - Michał Wierusz-Kowalski
  • KOŃ A EKOLOGIA
  • HODOWLA
  • WIEŚCI Z REGIONÓW
    • I Świętokrzyski Piknik z Konikiem Polskim - Zbigniew Jaworski
    • Ekoturystyka w sio­dle. Łódzki Szlak Konny - Urząd Marszałkowski w Łodzi
    • Zaprzęgi w KJ Zbyszko  - Krzysztof Lik
    • Premiowanie źre­biąt w Gnieźnie - Jarosław Szymoniak
    • Wielkopolska stoi zaprzę­ga­mi - Jarosław Szymoniak
    • Nauka powo­że­nia w Udorzu - Beata Kapica
    • Konie i kuce w Bychawie - Ryszard Kolstrung
    • Nadbużańska Majówka - Katarzyna Milbrat
    • Wietrzna gala - Tomasz Dobek
    • Próba dziel­no­ści w Michelinie - Tomasz Bagniewski
    • 8 maja w Złotym Potoku - Ewelina Skórzewska
  • KRONIKA
    • Preselekcja szla­chet­nych - Jacek Kozik
    • IX Święto Konia w Mierzęcinie - Mateusz Kulka
    • Po pro­stu pra­cuj­my! - Monika Szpura
    • Konie i konia­rze w Szczecinie - Anna Kęszka
    • Czerwiec sprzy­ja dre­sa­ży­stom! - Joanna Pędzich
    • Odszedł zasłu­żo­ny hodow­ca - Marek Gibała
    • Zmarł Teofil Podgórski - Michał L. Wojnarowski
    • Bryczka za podium - Ireneusz Kozłowski
    • Stulecie polo w Polsce - Andrzej Novák-Zempliński
    • Bilet do eli­ty - Piotr Mazurek
  • SPORT I WYŚCIGI
    • My w zjed­no­czo­nej Europie - Michał Wróblewski, Beata Supeł
    • Blaski i cie­nie haló­wek - Łukasz Jankowski
    • Liczy się for­mu­ła - Łukasz Jankowski, Agata Jankowska-Michalska
    • Dobro czło­wie­ka dobro konia - Jan Skoczylas
    • Słaba płeć? - Paweł Gocłowski
    • Kenterkiem przez histo­rię - Jan Zabieglik
  • ZDROWIE I WETERYNARIA
    • Ziołolecznictwo - Olga Kalisiak
    • Czy koń jest podob­ny do kro­wy? - Jakub Gawor
    • Probiotyki na koń - Izabela Jaglarz
  • HISTORIA I KULTURA
    • Ekologia w archi­tek­tu­rze sta­jen - Małgorzata Sieradzan
    • Owsiana hybry­da - Jan Okulicz
    • Z dzie­jów związ­ków hodow­ców koni w Polsce, cz. 11 - Lesław Kukawski
    • Sceny z życia cen­tau­rów - Aleksandra Jaworowska
  • KALENDARIUM
  • WYNIKI
  • PRENUMERATA

Hodowca i Jeździec Rok IX, nr 3 (30) 2011

ISSN 1731-5387 • Nakład 4450 egz. • Cena 18,99 zł (w tym 5% VAT)
www.pzhk.plwww.pzj.pl

WYDAWCA: Polski Związek Hodowców Koni • ul. Koszykowa 60/62 lok. 16 • 00-673 Warszawa • tel. (022) 629 95 31 • faks (022) 628 68 79 • Nr kon­ta: 68 1240 6175 1111 0000 4571 0410
REDAKCJA: redak­tor naczel­ny: Michał Wierusz-Kowalski • sekre­tarz redak­cji: Katarzyna Błesznowska-Korniłowicz • zespół: Anna Cuber, Ewelina Cześnik, Janusz Lawin, Jan Okulicz, Paulina Peckiel, Andrzej Stasiowski, Michał Wróblewski
STALE WSPÓŁPRACUJĄ: Władysław Byszewski, Tomasz Bagniewski, Paweł Gocłowski, Piotr Helon, Łukasz Jankowski, Ewa Jastrzębska, Aleksandra Jaworowska, Jacek Kozik, Ireneusz Kozłowski, Lesław Kukawski, Dorota Lewczuk, Małgorzata Sieradzan, Jan Skoczylas, Monika Słowik, Hubert Szaszkiewicz, Katarzyna Wiszowaty, Jarek Zalewski
KOREKTA: Krystyna Koziorowska • OPRACOWANIE GRAFICZNE: Anna Skowrońska • DRUK: Taurus

Redakcja nie zwra­ca mate­ria­łów nie­za­mó­wio­nych, zastrze­ga sobie pra­wo skró­tów i opra­co­wa­nia redak­cyj­ne­go tek­stów przy­ję­tych do dru­ku oraz nie­od­płat­ne­go publi­ko­wa­nia listów. Wydawca nie odpo­wia­da za treść reklam, ogło­szeń i tek­stów spon­so­ro­wa­nych.

Na górę